என்று தனியும் இந்த சுதந்திர தாகம்..

Band சத்தம் எங்கே கேட்டாலும் அப்படியே என்னை ஈர்க்கும், அதில் லயிச்சு அங்கேயே நின்றிடுவேன். இந்த band, March-pastற்கும் எனக்கும் சிறுவயதிலேயே சின்னத்தொடர்பு உண்டு.

சிறுவயதில் திருச்சி காஜாமலை காலனியில் இருக்கும்போது எங்கள் வீட்டருகில்தான் Railway Protection Force பயிற்சி மையம், பொதுவாக ஷூட்டிங் கிரவுண்டு என்போம். இந்த March-past அணிவகுப்பு, rehearsalலெல்லாம் விடியற்காலைகளில் எங்கள் வீட்டின் முன்னிருக்கும் சாலையில்தான் நடக்கும். வீட்டு பால்கனியிலிருந்து பார்ப்போம். தார்ரோட்டில் கம்பீரமாய் வீரர்கள் சீராய் நடக்கும்போது அந்த பூட்ஸ்களிலிருந்து எழும் ஒலிகள் இன்னும் காதில் கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறது. 

அப்புறம் விருத்தாசலத்தில் எட்டாங்கிளாஸ் படிக்கும்போது நான்தான் க்ளாஸ் லீடர்☺️☺️. March-pastல் எங்கள் க்ளாஸை வழிநடத்திச் சென்றேன். அந்த அனுபவமும் உண்டு. அப்புறம் அவ்வளவுதான் எல்லாம் மறந்துபோயாச்சு. 

நியூயார்க் வந்தபிறகு Thanksgiving Parade பற்றி கேள்விப்பட்டு மூன்றுமுறை அருகில் நின்று பார்க்க முயன்று முடியாமல் போனது. சில ஆண்டுகள் முன் குடியரசுதின அணிவகுப்பை YouTubeல் ஒளிபரப்புகிறார்கள் எனத்தெரியவந்தது, இப்பொழுது அதைக்காண தவறுவதில்லை. 

வார்த்தைகளால் எப்படி சொல்வதென்று தெரியவில்லை, அணிவகுப்பில் ஒவ்வொரு பட்டாலியனும் மிடுக்காக நடந்து வரும்போது, அவர்களின் சீரான கம்பீரநடை, அதன் லீடர் வைக்கும் சல்யூட், தொலைக்காட்சி கமண்ட்டேட்டரின் ஸ்டைலிஷ்ஷான முன்னுரை, அதில் யார்யாரெல்லாம் பரம்வீர்சக்கர விருது வாங்கியவர்கள் என்னு தெரிவிக்கையில், வாவ்.. நாமும் இவர்களின் ஓர் அங்கம் என்றடையும் பெருமை, பூரிப்பெல்லாம் அடைந்து மயிர்க்கூச்செரியும்.

இப்படி பல வருடங்களாகப் பரேடு தாகத்தில் இருக்கையில், சென்ற வருடம் இங்கு அருகிலுள்ள West Point  Academy பற்றி நண்பர் கூறினார். அமெரிக்க சுதந்திர தினத்திற்கு அங்கு சென்று March-pastட்டையும், band வாத்தியத்தையும் அருகில் நின்று பார்த்து கேட்டு ரொம்ப வருடங்களுக்கப்புறம் என் பரேடு தாகத்தைத் தனித்துக்கொண்டேன். 

ஆனால் என்னதான் இருந்தாலும் நம்நாட்டின் band வாத்தியம் & அணிவகுப்பைப் பார்த்தால்தான் அந்த goosebumpsல்லாம் வரும்😊😊